Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia

533 221 555 czynne 24/7 You Tube Google Plus

czwartek, 14 grudzień 2017

Dlaczego usprawiedliwiamy alkoholików - zespół współuzależnienia

W związkach, w których alkohol staje się problemem, cierpi nie tylko osoba uzależniona, ale także partner i pozostali członkowie rodziny. Wraz z pogłębianiem się problemu z uzależnieniem, mąż czy żona osoby nadużywającej alkoholu bądź stosującej inne środki odurzające, zaczyna stopniowo przejmować jej rolę, skrupulatnie ją kontrolować, a także zapominać o sobie i swoich potrzebach. Są to jedne z najbardziej charakterystycznych dla współuzależnienia objawów osób żyjących w związku z alkoholikiem. Oczywiście termin ten odnosi się także do osób, które są związane z ludźmi sięgającymi również po inne używki.

Czym jest współuzależnienie?

Terminem współuzależnienia, czy koalkoholizmu nazywamy zespół nieodpowiedniego przystosowania się do sytuacji, w której partner, czy inna osoba dorosła w jakiś sposób związana chorym, cierpi z powodu jego uzależnienia. Współuzależniony wówczas stopniowo zaczyna przejmować obowiązki alkoholika, usprawiedliwiać go, a także kryć problemy przed innymi. Najważniejszą kwestią w domu, jak i w życiu współuzależnionego staje się problem partnera-alkoholika – osoba cierpiąca z powodu koalkoholizmu poszukuje sposobów na ograniczenie spożywania alkoholu przez uzależnionego partnera, w tym wydziela mu ilość trunku, wylewa go lub samodzielnie mu go kupuje, żeby ten nie musiał wychodzić z domu. Jedną z najważniejszych zasad bowiem jest zamaskowanie problemu przed innymi. Dochodzi również do sytuacji, w których partner okłamuje wszystkich z „zewnątrz” w sprawach uzależnienia w ich domu. Spłaca również jej długi, a nawet usprawiedliwia przyczyny picia. Przejmuje także obowiązki domowe, które uzależniony małżonek zaniedbuje. W konsekwencji niemal całe życie osoby współuzależnionej zostaje podporządkowane trybowi życia i chorobie jej partnera. Zaczyna zaniedbywać swoje potrzeby, przestaje je także poprawnie definiować. Co ważne, współuzależnienie dotyczy tylko osób dorosłych. W przypadku dzieci mówimy o syndromie DDA.

Przyczyny współuzależnienia

Przyczyną jest przede wszystkim nieprawidłowe przystosowanie się do sytuacji, w której partner jest uzależniony od alkoholu, narkotyków czy określonych czynności (np. gier hazardowych). Obejmuje to zarówno funkcjonowanie, jak i reagowanie na poszczególne zdarzenia. Wynikają one zarówno z głębokiej zależności emocjonalnej, jak i niekiedy finansowej od partnera. Przyczyną współuzależnienia może być również presja ze strony środowiska, jak na przykład w przypadku bardziej religijnych rodzin, w których jeden z małżonków pije, a drugi, przez wzgląd na wiarę własną czy innych członków rodziny, decyduje się pozostać w toksycznym związku. Z drugiej strony przyczyną może być również przyzwyczajenie do schematów, które powstają w rodzinach dysfunkcyjnych. Osoby będące Dorosłymi Dziećmi Alkoholików, bardzo często wchodzą w relacje z osobami uzależnionymi, gdyż znają taki model rodziny, a ze względu na przyjęte w dzieciństwie role, popadają także we współuzależnienie.

Jakie są konsekwencje współuzależnienia?

Oprócz tego, że osoby współuzależnione porzucają myśl o swoich potrzebach i marzeniach, to żyją w stałym napięciu emocjonalnym. Związek partnerski, z jasnym podziałem ról, przestaje w ogóle istnieć, a obowiązek utrzymania domu, zarówno jeśli chodzi o finanse, jak i o poszczególne zadania w obrębie mieszkania, spadają na osobę współuzależnioną. Dodatkowo mogą również pojawić się zaburzenia na tle psychosomatycznym, wśród których można wyróżnić nerwice, huśtawki nastrojów, stany lękowe i depresyjne czy poczucie zagubienia i wiecznego chaosu. Osoby współuzależnione często czują się także samotne, a ze względu na przywiązanie emocjonalne, a często też materialne, nie są zdolne do zakończenia toksycznego związku. Nierzadko również obwiniają się trwający w rodzinie alkoholizm, odczuwają wstyd przed innymi, stąd też starają się ukryć fakt uzależnienia partnera przed innymi. Z czasem może dojść do tego, że osoby pozostające w takiej relacji, same sięgają po środki uspokajające czy nasenne lub też po alkohol. Tym samym, zamiast rozwiązywać problem, zaczyna go bardziej pogłębiać.

Czy współuzależnienie można leczyć?

Jest to zaburzenie, które jak najbardziej kwalifikuje się do leczenia. Potrzebna jest jednak odpowiednia psychoterapia. Najważniejsze dla takiej osoby jest zrozumienie mechanizmów, które nią kierują i nie pozwalają jej podjąć działań, które powinny już dawno być przedsięwzięte. Istotne jest, by osoby współuzależnione zdały sobie sprawę, że ich dotychczasowe zachowania, które uznawały za odpowiednie, mogły przyczyniać się do podtrzymania istnienia problemu. Dzięki rozpoznaniu nieprawidłowych działań osoba cierpiąca z powodu współuzależnienia staje się bardziej świadoma swoich potrzeb i szans, a także zaczyna rozumieć jakie działania należy podjąć, by wyrwać się z niezdrowych schematów. Należy podkreślić, że terapię warto odbyć bez względu na fakt, czy uzależniony partner chce poddać się leczeniu, nawet jeśli w konsekwencji miałoby dojść do rozpadu związku.

Skomentuj