Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia

533 221 555 czynne 24/7 You Tube Google Plus

czwartek, 18 styczeń 2018

12 kroków na drodze do trzeźwości

W terapii przeciwalkoholowej bardzo ważne są fundamenty. Dla alkoholika podejmującego to wyzwanie wskazówką życiową często staje się zbiór zaleceń, który nazywany jest „12 krokami”. To rodzaj programu życiowego, który można podjąć, gdy przestaje już wystarczać sam fakt niepicia alkoholu. Swego rodzaju recepta na to, jak można na co dzień dążyć do szczęśliwego i wydajnego życia. Nie zawsze udaje się go od razu i z sukcesem zrealizować. Porażki też trzeba wliczyć, decydując się na realizację tych zasad w praktyce.

Pierwsze spotkanie z zasadami

Z programem „12 kroków” alkoholik spotyka się podczas spotkania wspólnoty Anonimowych Alkoholików. To:

  1. Przyznanie się przed samym sobą, że straciło się kontrolę nad ilością wypijanego alkoholu i nad własnym życiem.
  2. Uwierzenie, że istnieje „większa siła”, która może uzdrowić i pomóc odzyskać zdrowy rozsądek i równowagę w życiu.
  3. Postanowienie powierzenia swojego życia Bogu – bez względu na to, jak pojmuje się swojego Boga.
  4. Zrobienie gruntownego i odważnego rachunku sumienia.
  5. Wyznanie Bogu, sobie samemu i ludziom, na czym polegały nasze przewinienia i błędy.
  6. Bycie gotowym do współpracy z Bogiem w walce z nałogiem.
  7. Zwrócenie się do Boga o usunięcie braków i niedostatków z naszego życia.
  8. Zrobienie listy osób, które się skrzywdziło i którym chce się zadośćuczynić.
  9. Zadośćuczynienie osobom, które się zraniło przez swój nałóg.
  10. Kontynuowanie rzetelnego rachunku sumienia i przyznawanie się do popełnionych błędów.
  11. Dążenie do coraz doskonalszej więzi z Bogiem poprzez medytację i modlitwę oraz prośba o poznanie Jego woli i zdolność jej zaakceptowania i wypełniania.
  12. Duchowe przebudzenie, dzięki któremu możliwe jest niesienie pomocy innym osobom uzależnionym od alkoholu.

Praca nad zmianą życia

„12 kroków” to program duchowy, silnie odwołujący się do wiary, ale aby w nim uczestniczyć, nie trzeba wierzyć w Boga. Duchowość to nie to samo co religijność. Każdy inaczej pojmuje „większą siłę”, czy powierzenie swojego życia Bogu – takiemu, jak go pojmuje. Systematycznie stosowane zasady i wymieniane z innymi uczestnikami mają pomóc osobie uzależnionej wyzwolić się z nałogu. Osoba uzależniona od alkoholu zaczyna realizacje programu „12 kroków” od przyznania się do tego, że sama nie daje rady z rzuceniem nałogu. To nie jest proste, gdyż alkoholikowi trudno potwierdzić to, że jednak władzę absolutną nad jego życiem miał alkohol i to on „zarządzał” jego różnymi obszarami. Jest bezsilny wobec alkoholizmu, ale nie wobec choroby alkoholowej, którą może spróbować zatrzymać. Gdy jednak wszelkie metody poradzenia sobie samodzielnie z uzależnieniem zawiodły, potrzebne jest tak bardzo wsparcie ze strony innych. Zwłaszcza dotyczy to tych, którzy borykają się z podobnym problemem, a także „siły wyższej” – wiary w to, że jest w stanie pomóc wyzdrowieć.

Bóg może mieć różną postać. Wyznanie zarówno jemu, jak i innym osobom, na czym polegały popełniane przez alkoholika błędy w życiu to forma niezwykle szczerej autorefleksji i wprowadzania porządku w jego życie. Zrobienie listy miejsc, sytuacji, kiedy sięgał po alkohol, osób skrzywdzonych przez niego (żona, dzieci itd.) – nie tylko w okresie picia - to swego rodzaju „inwentaryzacja”. Pozwala ona uzyskać pełen obraz czasu, w jakim osoba uzależniona, nie była często świadoma tego, jak bardzo rani siebie oraz innych, negatywnych konsekwencji swoich czynów pod wpływem alkoholu lub z powodu jego braku. Temu działaniu towarzyszy prośba alkoholika o to, aby przyjaciele, rodzina i inne osoby pomogły mu uniknąć kolejnych kuszących sytuacji. Uzależniony też deklaruje, że zrehabilituje się tym, którzy przez niego cierpieli. I nie wystarczy tu tylko sam fakt, że już nie pije czy „przepraszam” w momencie, kiedy skutki były znacznie poważniejsze. Poza zadośćuczynieniem obiecuje także, że będzie pomagać osobom, które nie radzą sobie z chorobą alkoholową.

Start w nowe życie

Osoby, które wdrożyły w swoje życie zasady „12 kroków”, często dochodzą w nim do takiego poziomu, jakiego nie osiągnęłyby wcześniej, będąc nieuzależnionymi. Jest to bowiem świetny sposób na to, aby na spokojnie zastanowić się nad sobą, nad relacjami z innymi, medytować i rozmyślać, a także rozwijać swoją przestrzeń duchową. Program „12 kroków” pomaga również rozwiązywać inne problemy życiowe, zmagać się z własnymi wadami poprzez ciągłe pracowanie nad ich usunięciem. Rachunek sumienia musi być robiony na bieżąco – taki jest jeden z jego celów. Jest to także swego rodzaju mobilizacja do tego, aby na bazie własnych doświadczeń, pomagać innym alkoholikom. „12 kroków” to proces terapeutyczny nie tylko dla samego alkoholika, ale także wzajemnej psychoterapii innych osób uzależnionych od alkoholu. Zasady programu „12 kroków” to nie tylko cenne wskazówki dla osób walczącym się z chorobą alkoholową. Są na tyle uniwersalne, że mogą z nich korzystać także ci, którzy uzależnieni są od narkotyków, seksu, komputera itd. Program „12 kroków” wypracowany został przez Anonimowych Alkoholików i zaadaptowany później przez inne wspólnoty pomagającej osobom z nałogami. Zmienia się więc tylko w pierwszym punkcie nazwę uzależnienia.

Skomentuj