Prywatny Ośrodek Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia

533 221 555 czynne 24/7 You Tube Google Plus

poniedziałek, 24 grudzień 2018

Jak wytrwać w trzeźwości po terapii?

W momencie, kiedy nałogowiec podejmie decyzję o rozpoczęciu specjalistycznego leczenia terapeutycznego, musi mieć świadomość, że alkoholizm wciąż pozostaje chorobą. Oznacza to, że alkoholik nieprzerwanie jest alkoholikiem, jednak może żyć w trzeźwości, ucząc się na nowo normalnego, zdrowego funkcjonowania. Osoby po odwyku często przeżywają sprzeczne, niekiedy wręcz skrajne emocje, zmagając się z lękiem przed nawrotem uzależnienia. W jaki sposób zachować abstynencję i co należy robić, aby nie powrócić do picia?

Jak zmniejszyć ryzyko powrotu do nałogu?

Każdy alkoholik musi zdawać sobie sprawę, że chcąc uniknąć powrotu do picia, ważne jest przede wszystkim unikanie pokus oraz w razie potrzeby szukanie pomocy u specjalistów, którzy znają nasz problem. Osoby, które często zaglądały do kieliszka, powinny także pamiętać o tym, aby wystrzegać się wszelkiego rodzaju produktów spożywczych zawierających w swoim składzie alkohol, ponieważ nawet niewielka jego ilość może spowodować pojawienie się objawów głodu alkoholowego. Warto więc sprawdzać np. po jakie leki sięgamy. Chcąc zmniejszyć ryzyko powrotu do nałogu, bardzo ważne jest także branie udziału w regularnych spotkaniach organizowanych przez grupy wsparcia. Jest to dość popularna forma pomocy psychologicznej, w której uczestniczą osoby mające podobny problem. Takie grupy mogą mieć zarówno charakter formalny, jak i samopomocowy, otwarty lub zamknięty. Spotkania zazwyczaj odbywają się w poradniach rodzinnych, ośrodkach leczenia uzależnień itp. Niektóre z grup działają również za pośrednictwem sieci, jako internetowe fora wsparcia.

W jaki sposób dostosować się do życia po odwyku?

Powrót do normalnego funkcjonowania po przebytym odwyku zwykle nie jest łatwy. Osoba uzależniona może nie otrzymać wystarczającego wsparcia ze strony najbliższych. Istnieje też duże ryzyko, że każda trudna sytuacja, która się przydarzy, może być pretekstem do ponownego sięgnięcia po substancję odurzającą. Dlatego bardzo ważne jest, aby opracować sobie własny plan zachowania trzeźwości i trzymać się go. Może to być, chociażby kilka punktów, które powstaną we współpracy z terapeutą. Najważniejszymi kwestiami w planie zachowania trzeźwości powinny być:

  • współpraca z psychoterapeutą, lekarzem rodzinnym, a także innymi osobami, które w razie potrzeby są w stanie zapewnić niezbędne wsparcie,
  • prowadzenie zdrowego, higienicznego stylu życia,
  • wystrzeganie się sytuacji, które mogłyby spowodować powrót do nałogu.

Rozpoczynając nowe życie, warto zadbać o to, aby w domu nie było alkoholu oraz nikt go do niego nie przynosił. Jeżeli dotychczasowi koledzy są zdania, że wypicie jednego piwa nic nie zmieni, trzeźwiejąca osoba powinna unikać takiego środowiska. Najlepiej jest je zastąpić ludźmi, którzy będą mogli zagwarantować niezawodne wsparcie. Nałogowiec, który przeszedł odwyk, nie powinien też przebywać wśród osób pod wpływem alkoholu oraz wybierać się do tych, którzy właśnie leczą kaca. Zamiast tego warto postarać się o budowę wartościowych relacji z tymi, którzy mogą pomóc w trzymaniu się opracowanego planu zdrowienia.

Co jeszcze robić, aby wytrwać w trzeźwości?

Zmiana stylu życia po odwyku nie jest prosta, ale warto mieć świadomość, że może mieć ona ogromny wpływ zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne osoby uzależnionej. Dobrym pomysłem może być uprawianie jakiejkolwiek dyscypliny sportowej. Wcale nie musi to być od razu sport siłowy. Zwykła jazda na rowerze, pływanie czy bieganie – wszystko to może sprawić, że odwrócimy uwagę od pokus związanych z uzależnieniem, a jednocześnie zredukujemy tendencje do stresu. Warto też zwrócić uwagę na zdrową, właściwie zbilansowaną dietę, dzięki której organizm otrzyma niezbędną ilość składników odżywczych.

Poza tym w planie zachowania trzeźwości powinien znaleźć się, chociażby jeden podpunkt dotyczący tego, co zrobimy w momencie nawrotu uzależnienia. Trzeba mieć świadomość, że nawrót może nastąpić zarówno tuż po zakończeniu leczenia w specjalistycznym ośrodku terapeutycznym, jak i po wielu latach trwania w abstynencji. Wcale jednak nie oznacza on, że leczenie zawiodło, a osoba zmagająca się z nałogiem poniosła porażkę. Jest to bardzo ważny sygnał, którego nie należy zlekceważyć i jeszcze bardziej zmobilizować siły do walki. W momencie nawrotu dobrze jest mieć przy sobie listę osób lub instytucji, do których możemy zgłosić się po pomoc. Może to być lekarz rodzinny, pracownik opieki społecznej, psychoterapeuta. Można też skontaktować się z ośrodkiem terapii, w którym przeszliśmy odwyk, aby uzyskać profesjonalne wsparcie od specjalisty leczenia uzależnień.

Skomentuj