Binge eating i compulsive overeating – czym są i jak je odróżnić?

Binge eating i compulsive overeating to kolejne pojęcia, które funkcjonują w słowniku zaburzeń odżywiania się obok m.in. anoreksji, bulimii czy ortoreksji.

Binge eating tłumaczone jest jako: „zaburzenie odżywiania z epizodami niekontrolowanego objadania się”, „obżarstwo napadowe” lub „zespół gwałtownego objadania się”, a compulsive overeating jako „kompulsywne objadanie się”. Skąd się biorą? Naukowcy uważają, że przyczyny trzeba upatrywać w kombinacji genów, a także osobistych doświadczeniach i przeżywanych emocjach. Często któreś z tych zaburzeń występuje wraz z depresją. Łączy się je także z modelem rodziny, w którym jedzenie traktowane jest jako środek łagodzenia konfliktów, nagroda dla dzieci, albo wokół niego organizowany jest czas.

Płynna granica

A jakie są różnice pomiędzy binge eating a compulsive overeating? Granica jest dość płynna, gdyż oba te pojęcia jednak wiele łączy. Cechy wspólne to m.in.:

  • epizodyczne występowanie napadów, czyli objadanie się dużą ilością jedzenia, znacznie przekraczającą dzienne zapotrzebowanie,
  • sama czynność jedzenia wykonywana jest szybko, niedbale, inaczej niż podczas spożywania normalnych posiłków,
  • napady odbywają się z reguły w samotności, a po nich przychodzi poczucie winy, wstydu i zażenowania,
  • zarówno binge eating, jak i compulsive overeating skutkują nadwagą i otyłością, a także definiowane są jako uzależnienia od jedzenia,
  • podobnie jak inne zaburzenia odżywiania wywołują poczucie izolacji, niższej samooceny, niechęci, lęku. Te uczucia osoba, która boryka się z zaburzeniami stara się złagodzić kolejnymi napadami lub objadaniem się.

binge eating

Różnice

Cechy typowo charakterystyczne dla binge eating:

  • napady obżarstwa najczęściej występują wtedy, gdy pojawia się smutek, żal, nuda, stres i nie ma znaczenia rodzaj spożywanego pokarmu,
  • napady są często planowane lub organizowane,
  • osoby, których dotyczy ten problem z reguły mają negatywny stosunek do jedzenia, spożywają posiłki w samotności, wstydzą się samej czynności jedzenia,
  • – brak jest zachowań kompensacyjnych, czyli prowokowania wymiotów, stosowania środków wymiotnych, intensywnych ćwiczeń fizycznych,
  • chory nie próbuje kontrolować przyrostu wagi,
  • jedzenie traktowane jest jako temat tabu i wpływa również na unikanie spotkań z innymi ludźmi.

Cechy wyróżniające compulsive overeating:

  • napady są efektem nieradzenia sobie z różnymi lękami, obawami przed czymś, co dopiero nastąpi, dochodzi do nich pod wpływem wewnętrznego przymusu,
  • osoby z compulsive overeating nie unikają spożywania posiłków z innymi, ale nie jedzą wówczas zbyt wiele,
  • oprócz napadów, osoby, które borykają się z tym problemem mają tendencję do podjadania oraz fantazjowania na jego temat,
  • tematem tabu jest przyrost masy ciała,
  • tendencja do jedzenia produktów z coraz większą zawartością cukrów i tłuszczów.

Binge eating dwa razy częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, a w przypadku compulsive overeating jest odwrotnie. Oba zjawiska traktowane są jako uzależnienia i w tym kierunku też leczone przez specjalistów.

Powiązane artykuły:

Scroll to Top
Nie czekaj. Zadzwoń teraz.